De verklaringen van de slachtoffers en het onderzoek via onder meer camerabeelden en telefonische gegevens brachten de speurders al snel tot bij een 44-jarige servicetechnieker uit Genk. Hij stond begin december 2024 voor de strafrechter in Tongeren, waar hij zich moest verantwoorden voor poging moord. Maar uit zijn verhoor kon niet veel opgemaakt worden. Zo somde hij mompelend een opeenstapeling van ‘toevalligheden’ op: hij was na een ruzie met het vrouwelijke slachtoffer naar huis gereden, en had een wapen — volgens hem een alarmpistool — meegenomen voor het geval ‘de zaken nadien nog uit de hand zouden lopen’. Ook de latere ontmoeting met het vrouwelijke slachtoffer, met wie hij een ‘friends with benefits’-relatie had, was volgens hem toevallig. Hij gaf wel toe dat hij de schoten loste en dat er nadien een ‘schermutseling’ volgde met de vrouw en de man die bij haar was.

Strafrechter: “Was het een alarmpistool of een echt vuurwapen?”

Beklaagde: “Het was een alarmpistool, om schrik aan te jagen.”

Strafrechter: “Hoe verklaart u dan die huls die vlak bij de bloedvlek op de plaats van de feiten gevonden werd?”

Beklaagde: “Ik weet niets van een huls.”

Slachtoffer L., de vrouw van het duo, kon de confrontatie met de beklaagde niet aan en liet zich tijdens de behandeling van de zaak vertegenwoordigen door haar advocaat Tom Van Overbeke. Hij beschreef hoe de jaloerse veertiger zijn cliënte, die op dat ogenblik in de bar van een Genks hotel afgesproken had met de bewuste man, zich voor de feiten al telefonisch en in berichten zeer agressief opgesteld had. “Hij zocht ook doelbewust de confrontatie met haar op door haar een foto te sturen van hem en haar hond. Hij wist dat dit beeld haar ongerust zou maken en dat ze meteen naar haar woning zou gaan. Ze vroeg de man met wie ze een afspraak had om met haar mee te gaan. Toen ze bij haar appartement arriveerden, werden ze meteen verrast door de beklaagde, die een wapen in zijn hand had. Voor ze iets konden doen, loste hij twee schoten. Hij heeft mijn cliënte ook geslagen en haar bij het haar over de grond gesleept. Gelukkig zijn er zes getuigen die alles zagen gebeuren. Ook hoe hij nadien met gierende banden in hun richting reed.” Meester Van Overbeke vroeg voor zijn cliënte een schadevergoeding van 2.900 euro.

De openbare aanklager vorderde een celstraf van tien jaar voor poging moord. “Op de camerabeelden is te zien hoe de beklaagde op 8 oktober 2023 om 23.30 uur met een hond over straat loopt. Er is ook braakschade vastgesteld aan de toegangsdeur van het appartement van het slachtoffer. Hij heeft haar bestookt met berichten en door haar die foto van haar hond te sturen, heeft hij haar duidelijk naar haar woning willen lokken.”

Op de camerabeelden is eveneens te zien hoe de schutter uit zijn bestelwagen stapte en het wapen vanonder de motorkap haalde. “Amper achttien seconden later worden de twee schoten gelost, zonder dat er een woord gezegd is. Het slachtoffer verklaarde dat de schutter toen tien meter voor haar stond. Ze zag een flits en rook, en viel op de grond.” De beelden toonden ook hoe de veertiger vervolgens inderdaad probeerde in te rijden op de vrouw en de man, die op dat moment ‘als voor dood’ op de grond lag.

Dat de beklaagde niet met een echt vuurwapen geschoten zou hebben, veegde de aanklager van tafel. “De agenten troffen ter plaatse wel degelijk een huls aan van munitie voor een Smith&Wesson-vuurwapen. Als we meneer moeten geloven, leeft hij in een western en schuilt er achter elke hoek gevaar. Maar de kans dat je in zo’n omgeving een kogelhuls vindt, is zeer klein.”

De veertiger bleek ook niet aan zijn proefstuk toe te zijn: op zijn strafblad prijken 41 veroordelingen. In 2020 kreeg hij in Antwerpen zelfs nog een celstraf van tien jaar, waarvan er op het ogenblik van de feiten nog zeven ‘openstonden’.

Na de feiten vluchtte de beklaagde naar Duitsland en Spanje, waar hij in Alicante opgepakt werd. De Spaanse autoriteiten leverden hem vervolgens uit aan ons land. Zijn advocaat Jürgen Millen vroeg om de straf te beperken tot drie jaar cel. Hij trok de verklaringen van ‘niet onbesproken’ getuigen in twijfel en benadrukte ook dat de twee slachtoffers heel wat hadden gedronken.

Zijn cliënt maakte ‘een fout’ door de confrontatie op te zoeken, gaf Millen toe. “Maar hij had nooit de intentie om een levensdelict te plegen. Hij heeft alleen een alarmpistool gebruikt om indruk te maken. Mijn cliënt is opgegroeid in die omgeving en kent alles daar heel goed. Waarom zou hij dan voor het oog van camera’s zulke feiten plegen wanneer hij dat ook ongezien in het appartement had kunnen doen?” De strafpleiter vroeg om de feiten te herkwalificeren naar (voorbedachte) slagen en verwondingen.

De veertiger werd vandaag geboeid binnengeleid voor de uitspraak van zijn vonnis. De strafrechtbank in Tongeren oordeelt dat de man (44) zich wel degelijk schuldig maakte aan poging moord toen hij de schoten in oktober 2023 afvuurde op zijn vriendin en haar metgezel. “Het staat boven elke redelijke twijfel vast dat beklaagde niet met een alarmpistool maar wel met een echt vuurwapen, geladen met echte munitie, tweemaal heeft geschoten in de richting van de slachtoffers. Hij had onmiskenbaar de intentie om hen te doden ”, luidt het vonnis. Ook de voorbedachtheid van de veertiger, die eerst nog een geladen vuurwapen ophaalde voor hij naar het appartement van het slachtoffer in Genk trok, staat volgens de rechtbank vast. “Hij had voldoende tijd om op zijn besluit terug te komen, wat hij echter niet deed.”

Het stevig strafregister van de ‘hardleerse’ Genkenaar weegt door in de strafbepaling. De strafrechtbank benadrukt de ‘manifeste en bijzonder gevaarlijke ingesteldheid’ van de beklaagde, die blijkt geeft van een ‘doorwinterde criminele ingesteldheid’ en veroordeelt de man tot een effectieve celstraf van 13 jaar. Dat is drie jaar meer dan de aanklager had gevorderd. Hij wordt ook voor tien jaar ontzet uit zijn rechten. Aan slachtoffer L., die zich als enige burgerlijke partij stelde in de zaak, moet de servicetechnieker een schadevergoeding van 2.700 euro betalen.