Nadat D. met zijn vuist op tafel had geslagen, gaven zijn echtgenote en de buurman toe dat ze ‘al van voor de zomer’ samen waren. “Vanaf dan is alles troebel geworden”, beschreef beklaagde de feiten oppervlakkig. “Ik voelde mijn armen zwaar worden. Ik ben naar de keuken gegaan, heb nog een glas water zien staan naast de spoelbak en vanaf dan kan ik me niets meer herinneren.”

D. nam nadien een scherp keukenmes met een lemmet van 30 centimeter, trok zijn echtgenote met het haar naar achter aan het hoofd en wilde haar in de keel steken. Door een buk-beweging van het slachtoffer eindigde de messteek in haar wang, met een snede van de mondhoek tot het oor tot gevolg. In een latere fase volgde nog een messteek in de keel. De vrouw had ook letsels aan de hand en de arm. Buurman B. kwam tussen en probeerde het mes af te nemen. Maar dat leverde ook hem vier messteken in de buik op.

De buurman werd met levensbedreigende verwondingen afgevoerd naar het Jessa ziekenhuis in Hasselt en lag dagenlang in coma. Ook de echtgenote van D. moest met spoed een operatie ondergaan en ‘kroop door het oog van de naald’. Ze gaat nog steeds gebukt onder zichtbare en onzichtbare littekens. Al wilde de vrouw zelf daar niet veel over kwijt. “Toen het gebeurde was ik in shock. Ik heb nog gevraagd om te stoppen maar hij is blijven zwaaien met het mes. De man die toen voor mij stond is absoluut niet de man die ik ken. Ik kan dit nog steeds niet plaatsen.”

Ook haar raadsman Mark Huygen was genoodzaakt om ‘met de handrem’ op te pleiten. “Het heeft geen haar gescheeld of die twee slachtoffers zaten hier vandaag niet meer”, benadrukte hij. Zijn cliënte drong aan op een sereen pleidooi en stelde zich ook pas vandaag burgerlijke partij in naam van haar minderjarige zoon, die samen met een vriendje ook aanwezig was tijdens de feiten maar gelukkig tijdig weggebracht werd. “Zij heeft het nog altijd zeer moeilijk met de feiten en stelt het belang van haar 12-jarige zoon voorop. Want die jongen ziet zijn vader nog altijd graag. Maar we moeten hier wel een afweging maken tussen de ernst van de feiten en de terughoudendheid van mevrouw.” De strafpleiter uit Bilzen vorderde een provisionele schadevergoeding van 10.000 euro voor zijn cliënte, die door de messteken ernstig verwond werd in het gezicht, aan de keel en in de arm.

Meester Tom Van Overbeke schetste van zijn kant de zware verwondingen van zijn cliënt buurman B. en vorderde een provisionele schadevergoeding van 8.600 euro en de aanstelling van een deskundige. “Beklaagde heeft hem verschillende keren gestoken op vitale plaatsen in de buik. Zijn milt moest verwijderd worden en hij heeft dagenlang met levensbedreigende verwondingen in het ziekenhuis doorgebracht. Er zijn veel interne verwondingen en er is ook heel wat esthetische schade. Wij weten nog niet wat hiervan op lange termijn de gevolgen zullen zijn.”

Ook de getroffen buurman zelf nam het woord. “Het laatst wat ik mij herinner is dat hij daar voor me stond met dat mes. Ik weet zelfs niet hoe vaak hij gestoken heeft. Dit had ik nooit van hem gedacht.” De vader en stiefmoeder van de buurman stelden zich eveneens burgerlijke partij. “Want mentaal heb ik na de feiten nooit meer dezelfde zoon teruggekregen”, getuigde de vader van het mannelijk slachtoffer.

“Het is mijn taak om de ernst van de feiten te benadrukken”, vulde de aanklager aan. Ze vorderde een stevige celstraf van tien jaar voor de dubbele moordpoging die D. op 21 januari vorig jaar ondernam op zijn echtgenote en zijn buurman. “De feiten hebben een zestiental minuten geduurd. Beklaagde heeft zich op verschillende momenten kunnen bedenken maar hij heeft ervoor gekozen om steeds opnieuw verder te gaan. Het is zeer verontrustend dat hij met twee verschillende messen vastberaden bleef voortdoen en zeven keer succesvol heeft uitgehaald, waarvan zes uithalen verwondingen op vitale plaatsen veroorzaakten.”

Cato Van hoof, advocaat van beklaagde D. (45), betwistte echter dat de veertiger de intentie had om de slachtoffers te doden en vroeg om de feiten te herkwalificeren naar slagen en verwondingen. “Mijn cliënt is absoluut geen agressief persoon. Als hij hen echt had willen doden, had hij dat ook kunnen doen. Maar hij is zelf gestopt en naar buiten gegaan.” Volgens de strafpleitster leed haar cliënt -die ook in zijn eerste huwelijk al bedrogen werd- aan een emotionele black-out omdat hij onder zware emotionele stress stond. En dat lokte de feiten uit. “Overspel is dan volgens de wet misschien geen verschoonbaar element meer, maar het kan wel zijn dat je de controle verliest als je met iets dergelijks geconfronteerd wordt.”

De advocate benadrukte dat D. er nog wil zijn voor zijn minderjarige zoon en vroeg om de man een straf met uitstel onder voorwaarden op te leggen. Als de rechtbank op die vraag zou ingaan, zou de celstraf al moeten zakken naar vijf jaar.

Vonnis volgt op 20 maart.