“Ik zie geen enkel mens dit doen, laat staan mezelf.” D. (45) uit Bilzen gaf vorige maand in de Tongerse strafrechtbank met de handen in de lucht toe dat zijn daden op zondagavond 21 januari 2024 “afschuwelijk” waren. “Ik begrijp echt niet hoe dit is kunnen gebeuren, want ik ben helemaal geen gewelddadig persoon.”

“Die namiddag is de buurman op bezoek gekomen en hebben we samen heel wat gedronken”, klonk het. “Gin, bier, cognac, whisky,… Zo’n beetje alles wat we in huis hadden. Die avond is er nog een ander koppel op bezoek gekomen. Het was heel gezellig, tot ik plots ontdekte dat mijn vrouw inderdaad een relatie met mijn buurman had.”

In een vlaag van woede sloeg D. met zijn vuist op tafel, waarop zijn vrouw en de buurman toegaven dat ze al enkele maanden ‘samen waren’. “Vanaf dat moment is alles troebel geworden”, aldus D. in de rechtbank. “Ik voelde mijn armen zwaar worden. Ik ben dan naar de keuken gegaan en heb nog een glas water naast de spoelbak zien staan. Maar vanaf dan kan ik me niets meer herinneren.”

Al zijn de feiten wel duidelijk. De man nam een scherp keukenmes met een lemmet van 30 centimeter, greep zijn echtgenote bij de haren en probeerde haar in de keel te steken. Dat lukte niet meteen omdat ze zich net bukte, waardoor ze het mes in haar wang kreeg en er een wonde achterbleef tussen mondhoek en oor. In een tweede poging kon hij haar wel in de keel raken. Daarnaast liep ze ook verwondingen aan hand en arm op.

De buurman probeerde tussenbeide te komen en het mes af te pakken, maar werd zelf vier keer in de buik geraakt. Hij werd met levensbedreigende verwondingen afgevoerd naar het Jessa-ziekenhuis in Hasselt, waar hij dagenlang in coma lag. Ook de echtgenote van D. moest met spoed geopereerd worden en kroop door het oog van de naald. Vandaag draagt ze nog altijd de zichtbare en onzichtbare littekens met zich mee. “Toen het gebeurde, was ik in shock”, getuigde ze zelf in de rechtbank. “Ik heb hem nog gevraagd om te stoppen, maar hij bleef zwaaien met dat mes. De man die toen voor mij stond, is absoluut niet de man die ik kende. Ik kan dit nog steeds niet plaatsen.”

“Het heeft geen haar gescheeld, of de twee slachtoffers zaten hier vandaag niet meer”, sprak Mark Huygen, de advocaat van de vrouw. Zijn cliënte drong aan op een sereen pleidooi en stelde zich ook pas kort voor het proces burgerlijke partij in naam van haar minderjarige zoon. Die laatste was ook samen met een vriendje aanwezig, die zondag, maar werd gelukkig tijdig weggebracht.

“Mijn cliënte heeft het nog altijd moeilijk met de feiten en stelt het belang van haar zoon voorop”, vervolgde meester Huygen. “Die jongen ziet zijn vader namelijk nog altijd graag. Maar we moeten hier wel de afweging maken tussen de ernst van de feiten en de terughoudendheid van mijn cliënte.” Daarop vorderde hij een provisionele schadevergoeding van 10.000 euro.

Meester Tom Van Overbeke, die de buurman bijstond, schetste de zware verwondingen die zijn cliënt aan de aanval overhield. Hij vorderde een provisionele schadevergoeding van 8.600 euro en de aanstelling van een deskundige. “De beklaagde heeft hem meermaals op vitale plaatsen in de buik geraakt”, klonk het. “Zijn milt moest verwijderd worden en hij heeft dagenlang in het ziekenhuis gelegen met levensbedreigende verwondingen. Daarnaast is er ook heel wat esthetische schade. We weten nog niet wat hiervan op lange termijn de gevolgen zullen zijn.”

Ook de buurman zelf nam het woord. “Het laatste wat ik me herinner, is dat hij voor me stond met dat mes. Ik weet zelfs niet hoe vaak hij gestoken heeft. Dit had ik nooit van hem verwacht.” De vader en stiefmoeder van de buurman stelden zich ook burgerlijke partij. “Want mentaal heb ik na de feiten nooit meer dezelfde zoon teruggekregen.

“Het is mijn taak om de ernst van de feiten te benadrukken”, vulde de openbare aanklager aan. Zij vorderde een celstraf van tien jaar voor de dubbele moordpoging. “De feiten hebben een zestiental minuten geduurd. De beklaagde kon zich op verschillende momenten bedenken, maar heeft ervoor gekozen om steeds verder te gaan. Het is zeer verontrustend dat hij met twee verschillende messen vastberaden doorging en zeven keer ‘succesvol’ uithaalde, met zes verwondingen op vitale plaatsen tot gevolg.”

Cato Van Hoof, de advocaat van beklaagde D., betwistte echter dat de veertiger de intentie had om de slachtoffers te doden. Zij vroeg om de feiten te herkwalificeren naar slagen en verwondingen. “Mijn cliënt is absoluut geen agressief persoon”, pleitte ze. “Als hij hen echt had willen doden, dan had hij dat ook kunnen doen. Maar hij is zelf gestopt en naar buiten gegaan.”

Volgens meester Van Hoof leed haar cliënt, die in zijn eerste huwelijk ook al bedrogen werd, aan een emotionele black-out omdat hij onder zware emotionele stress stond. “Overspel is volgens de wet dan misschien geen ‘verschoonbaar element’ meer, maar het kan wel een trigger zijn die je de controle doet verliezen.”

Advocate Van Hoof benadrukte dat D. er nog wil zijn voor zijn minderjarige zoon en vroeg om de man een straf met uitstel onder voorwaarden op te leggen. Maar daar ging de rechtbank niet op in. De rechter gaf D. een gevangenisstraf van tien jaar en ontzette hem ook voor tien jaar uit zijn rechten. Aan zijn slachtoffers en hun familie moet hij voorlopig een schadevergoeding van meer dan 32.000 euro betalen. De rechter stelde ook een deskundige aan die beide slachtoffers tegen eind september moet onderzoeken.